IN DE PERS


Fox Populi


Volkskrant (****)

De ondertitel van Amorra: ‘Een sprookje voor millennials’, had ook goed bij Fox Populi gepast. In die voorstelling werkt het nieuwe theatercollectief Die Hele Ding het middeleeuwse dierenepos Van den vos Reynaerde brutaal om tot een opzwepend hiphopsprookje. Kaalgestript, beperkt tot slechts een paar personages en voorzien van een vette beat overheerst in dit aanstekelijke sprookje de humor. Gebleven zijn thema’s als het dierlijk (menselijk) instinct, en de hypocrisie van de ‘beschaafde’ mens die beweert die primitieve driften te kunnen onderdrukken. Maar voor je het weet fungeren evolutie en biologie tegenwoordig als excuus voor racisme en seksisme (‘het is nou eenmaal onze natuur!’): een valse variant op Darwin, die door volksmenners als Thierry Baudet handig wordt geëxploiteerd en door grote groepen mensen gemakzuchtig aanvaard. Niet voor niets heet de voorstelling Fox Populi, een zinspeling op Vox Populi, ‘stem van het volk’.

Dus ja: Reinaert de vos (een even cynische als verleidelijke Dalorim Wartes) heeft deels gelijk als hij wil aantonen dat de menselijke natuur genadeloos en onverbeterlijk is. Maar Fox Populi gaat ook over het ontroerende menselijke streven om beter te zijn dan dat – belichaamd door Ricky, de dochter van Reinaert die in opstand komt tegen haar vader, overtuigend en innemend gespeeld door Merel Pauw. Het knappe slot toont bovendien die eeuwig tragische paradox van de mens: de neiging om geweld met geweld te bestrijden. Die verwarrende spanning tilt Fox Populi uit boven de vrolijk swingende show die het óók is. Dat zijn de beste Paradeproducties.

NRC (****)

Rondreizend theaterfestival De Parade is na twee maanden aan zijn laatste halte toe: het Martin Luther Kingpark in Amsterdam. Gaandeweg doen er steeds andere performers mee. Zo sloot Die Hele Ding zich met hun voorstelling Fox Populi aan in Utrecht. Al rappend, dansend en knuffelend lokt het jonge theatercollectief je naar hun moderne versie van het eeuwenoude Nederlandse dierenepos Van den vos Reynaerde. Reynaert de Vos, ‘de sluwste van de sluwste’, verleidt de dieren om zich over te geven aan hun oude gewoontes. „We hebben allemaal een blinde vlek”, luidt zijn boodschap en daar wil hij niet alleen de kwetsbare dieren van overtuigen: ook het publiek zal zich naar zijn gedachtengoed conformeren. Zijn onkuise gedrag resulteert uiteindelijk in een rechtszaak waarin hij moet terechtstaan voor zijn oneerbare praktijken.

De hiphopvoorstelling schiet met de lispelende das, de plichtsbewuste leeuwenkoning, de briljante vertolking van de geile Bruun de Beer en de egoïstische Tibeert de Kater (beiden gespeeld door Steven Ivo) helemaal raak. Al rijmend en rappend spelen de acteurs met taal terwijl ze bovendien zelf achter de muziekknoppen staan.

De Groene Amsterdammer

Studenten uit het vierde jaar van de Arnhemse Toneelschool spelen een gewaagde hiphopversie van het Middelnederlandse dierenepos Van den Vos Reynaerde, titel: Fox Populi, een ding met een pittige bite. Schelmenstuk rond boef die overal mee wegkomt. En die in the end sneeft door zijn eigen nakroost. Sterke bewerking, muzikaal tot in de haarvaten, een goeie regisseur (Jip Vuik) en memorabele speelbeesten – Merel Pauw als het dodelijke kind, Dalorim Wartes als de vossenboef en Steven Ivo in een oergeestige dubbelrol.

Theaterkrant

Een tour de force was de tweede voorstelling van Artez die ik zag, het hippe, bijna twee uur durende Fox Populi. In deze bewerking van het dierenepos Van den vos Reynaerde spelen eindejaarsstudenten van de acteursopleiding (Annebel Overbeeke, Merel Pauw, Dalorim Wartes, Steven Ivo en Nick Livramento Silva (vorig jaar afgestudeerd)) in een eindregie van de jonge Jip Vuik, in 2015 afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht. Samen vormen ze Die Hele Ding, een jong hiphop-theatercollectief dat al eerder te zien was op de Parade met Lil’ Arial Black, gebaseerd op het sprookje De Kleine Zeemeermin. Nu waagt de club zich aan een historisch heldendicht.

Op het zijtoneel bedienen de acteurs zelf de knoppen voor de muziek. Om het historische gegeven kracht bij te zetten wordt in het midden van de zaal, haast knullig, een oubollig toneeldoek met landschapsprint uitgevouwen. Het bedient de talloze vaak komische en goed getimde op- en afgangen. Met dierenoren op hedendaagse petjes krijgen karakters een identiteit. Spoken word en rap wisselen elkaar af en vertellen het verhaal in prikkelende, hedendaagse rijmen. Geweldig! Vooral de beer (Steven Ivo) weet de lachers op zijn hand te krijgen, dankzij zijn goede timing en grotesk spel. Van den vos Reynaerde herleeft compleet met moralistisch einde en… vadermoord, want in deze toegankelijke versie vermoordt de dochter van Reynaerde haar vader.

TERUG